Sağlıkta Performans Kıskacı: Neden "Tek Kalem Maaş" Bir Tercih Değil, Zorunluluktur?

 Sağlık hizmeti, doğası gereği bir "hizmet" olmanın ötesinde, insan hayatına dokunan kutsal bir sorumluluktur. Ancak bugün geldiğimiz noktada, bu kutsal meslek ne yazık ki "performans" adı verilen, niceliği niteliğin önüne koyan bir sistemin pençesinde kıvranıyor.

Performans Sistemi Ne Getirdi, Ne Götürdü?

Yıllar önce "daha çok çalışan daha çok alsın" vaadiyle hayatımıza giren performans sistemi, bugün sağlık sisteminin en büyük tıkanma noktası haline gelmiştir.

• ​Adalet Getirmedi: Branşlar, birimler ve görev tanımları arasındaki uçurumu derinleştirdi.
• Huzur Getirmedi: Sağlık çalışanlarını birer "puan avcısı" haline getirerek ekip ruhunu zedeledi.
• ​Sürdürülebilirlik Sağlamadı: Kısa vadeli çözümler, uzun vadeli tükenmişlik sendromlarını beraberinde getirdi.

Çözümün Tek Yolu: Emekliliğe Yansıyan Tek Kalem Maaş

Sağlıkta gerçek bir reformdan söz edeceksek, ilk adım çalışanların ekonomik kaygılarını masadan kaldırmaktır. Bunun için dört temel şartımız var:

1. ​Performans Baskısından Arındırılmış: Hekimin ve sağlık personelinin odağı "puan" değil, "insan" olmalıdır.
2. Tamamı Emekliliğe Yansıyan: Çalışırken alınan ücretin yarısının emeklilikte kesilmesi, sağlık çalışanını yaşlılığında yoksulluğa mahkûm etmektir.
3. Adil ve Öngörülebilir: Ay sonunda eline ne geçeceğini bilmemek, bir kamu görevlisinin motivasyonunu ve yaşam planını altüst eder.
4. Tek Kalem: Onlarca farklı isim altındaki ödemeler yerine, onura yakışır, sade ve net bir maaş rejimi kurulmalıdır.

Bu Bir Lütuf Değil, Meslek Onurudur

Bizler sadece para değil, emeğimizin karşılığını ve mesleğimizin saygınlığını talep ediyoruz. Sağlık çalışanının huzurlu olmadığı bir sistemde, kamunun nitelikli sağlık hizmeti alması mümkün değildir. Bu nedenle tek kalem maaş talebi, sadece bizim değil, tüm toplumun sağlığı ve yararı içindir.

Serkan HORUZ

Çalışma Ekonomisi Endüstri İlişkileri Uzmanı